"دل تو اولین روز بهار،دل من آخرین جمعه سال و چه دورند و چه نزدیک به هم...#بهنام#دلتنگی

شهادت پاداش تلاش بیوقفهی او در همهی این سالیان بود، با رفتن او به حول و قوهی الهی کار او و راه او متوقف و بسته نخواهد شد، ولی انتقام سختی در انتظار جنایتکارانی است که دست پلید خود را به خون او و د

حال آدم که دست خودش نیستعکسی می بیندترانه ای می شنودخطی می خوانداصلا هیچی هم نشدهیکهو دلش ریش می شود.حالا بیا وُ درستش کنآدمِ دلگیرمنطق سرش نمی شودبرای آن ها که رفته اندآن ها که نیستند، می گریددلتنگ م

درکوچه پس کوچه ها ودالانهای شهردور قدم میزنی ...تمام وقت در تکاپو وتلاشی ...هرروز گامهایت را محکمترو تندتر برمی داری میخاهی از زمان جلو بیفتی میخواهی موفق باشی میخواهی دلی راشاد کنی ...واما گاهی ک دلت

میخواهم برایت تنهایی را معنی کنم !وقتی با لباس سربازی کنار دریا ایستاده ای و هوای سرد و صدای موج ؛ به خودت می آیی یادت می آید دیگر نه کسی است که از پشت بغلت کند، نه دستی که شانه هایت را بگیرد ونه صدایی که قشنگ تر از صدای دریا باشد… فقط چند قطره اشک و....بگذریم!!! کنار دریا تنها میچسپد! #بهنام دلتنگی

در همان کوچه پس کوچه هاي زندگيم(زاهدمحمود) که چهار روز مانده به بهار، بیست ششمین روز اسفند، آغاز شد تا امروز که دارم مينويسم و با آن نه چندان تجربه هاي تلخ و شيرين،در حال گذراندن خدمت مقدس سربازی هستم

جای خالی اذرماهی ها مثل لنگه کفش سیندرلاست...فقط اندازه خودشونه..هیچوقت نمیتونین جایی خالیشونو با کسی دیگه پرکنید اذرماهی های عزیز تولدتون مبارکاره... تولدت مبارک

فاصله برای عاشق همیشه تلخ است چه ۸۰۰ کیلومتر و چه ۸ متر! این را از چشمان خیس سربازی فهمیدم,که شب تولد نامزدش گذاشتمش پست... کاش این کارا نمیکردم!

بيا واژه ها را عوض كنيم "شبت بخير" ديگر حلاوتِ قبل را ندارد بيا آرزوى ديگرى كنيم براى هم مثلاً بگوييم "شبت بى فكر"...#بهنام

گاهی گذشت میکنم، گاهی گذرمعنای این دو فرق میکند... بخشیدن دیگران دلیل ضعیف بودن من نیست آنها را می بخشم چون آنقدر قوی هستم که میدانم آدمها اشتباه می کنندبزرگترین هدیه گذشت، آرامش است... خاطرات سربازیدلنوشته های بهنام حیدری

من نبودم و تو بودی ،بود شدم و تو تمام بودنت را به پایم ریختی ،حالا سالهاست که با بودنت زندگی می کنم ،هر روز، هر لحظه، هر آن و دم به دم هستی، ببخش که گاهی آنقدر هستی که نمی بینمت ،ببخش تمام نادانیها و

آنقدر عشٖق تو در روح وتنم ریشه زده تار مویی زِ سَرَت کم بِشود، میمیرم...♥️

بگذار اعتراف کنم که بدجور دلم برایت تنگ شدهفکر نکن بی وفا هستم ، دلم از سنگ نشده...اعتراف میکنم اینک در حسرت روزهای شیرین با تو بودنمباور نمیکنم اینک بی توامکاش میشد دوباره بیایی و یک لحظه دستهایم را

این روزها دلم میخواهد، خانه ی هر اشنایی رفتم... برایم نوشیدنی شیرین نیاورد...دوست دارم تلخ ترین قهوه ی دنیا برایم بیاورد...آدمهای تنها... مِزاج شان به تلخی ها عادت دارد....!بهنام#

شست باران همه ی کوچه خیابان ها راپس چرا مانده غمت بردل بارانی من ؟

اگر قَدر نمي دانيملااقل اذيتش نكنيمهماني كه براي ما از خطِ قرمزهايش، ساده گذشته است…

وصیت کردم بعد مرگم دو فنجان چایی همراهم دفن کنند شاید صحبتهای من با خدا به درازا کشید به هر حال دلخوری کم نیست ... همانها که بی اجازه وارد شدند ، خودخواهانه قضاوت کردند ، بی مقدمه شکستند ، و بی خداحافطی رفتند .... کجایی؟؟

بهترین معلم دنیا هم که باشم،چه سود؟!وقتی نمی توانم "دوست داشتن" رابه تو بیاموزم...

در این زمانه بی هیاهوی لال پرست، خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرستچگونه شرح دهم، لحظه لحظه خود رابرای این همه ناباور خیال پرستبه شب نشینی خرچنگ های مردابی چگونه رقص کند ماهی زلال پرست...بهنام#دلتنگی#

این لحظه های تمام نشدنیبرایم سخت میگذرند… نبضم کند میزند… قلبم تیر میکشد… دارم صدای خورد شدن احساس پاکم را … لابه لای چرخ دنده های زندگی میشنوم … آری خورد شدم به جرمی که نمیدانم … چه خوش باور بودم…! گمان می کردم …فصل درد ها رو به پایان است …و خوشبختی همین نزدیکیست!افسوس… شادی هایم بی دوامند! دلم هوا...